مناظره بحث جدل رقابت توهین و... همه سیاستهایی بودند برای کشاندن مردم به پای صندوقبعداً سخنانی از مردم بعد از مناظره احمدی نژاد و موسوی می گذارم که نشان دهنده میزان جری کردن مردم برای رفتن به پای صندوق های رای است
مهم نیست با این مناظره ها چند نفر به سمت موسوی کشیده شوند و چند نفر مخالف او شوند مهم این است که هر دو دسته به پای صندوق میروند و نتیجه می شود حضور حماسه افرین! مردم و رفتن هشتاد و پنج درصد از واجدین شرایط به پای صندوق.
مهم نیست برنده مناظرات کیست و مخالفین و موافقین چند نفرند چون هدف رای هایی که مردم در صندوق می اندازند نیست مهم رفتنشان است رییس جمهور خیلی پیش تر از اینها تعیین شده بود.
واقعاً ساده دل بودم
ساده دل بودیم که فکر می کردیم میزان رای ملت است!
یعنی سیاست مداران ما انقدر بی سیاستند که بگذارند مردم برای انها تصمصیم بگیرند؟
یعنی سیاست مداران میایند سیاست های 30 ساله خود را کنار می گذارند و منتظر می مانند ببینند مردم چه می خواهند؟
من هیچ اطلاعی قطعی مبنی بر تقلب در انتخابات ندارم اما اطلاعاتم را که احتمالاً خودتان از ان بی خبر نیستید کنارهم بچینید و خودتان قضاوت کنید.
یکی از اقوام ما در وزرات کشور است و ما مدام با او در تماس بودیم.
لابد می دانید که ساعت یازده وقفه ای در شمارش ارا صورت گرفت که دلیل ان خستگی افراد حاظر در انجا اعلام شد!
ساعت دوازده تماس گرفتیم و او گفت نمی دانم چه خبر است اوضاع مشکوک است و انگار دارد تقلبی صورت می گیرد.
ساعت 1 شب شبکه العالم اعلام می کند که تا کنون ارا احمدی نژاد پنج میلیون و ارا موسوی یک میلیون است اما همان دقایق دختر ان اشنایمان زنگ می زند و خنده کنان می گوید شصت درصد ارا متعلق به موسوی است خیالتان راحت.
اما خیالمان راحت نبود چون ساعت دو شبکه خبر دقیقاً برعکس این ارا را منتشر کرد.
یعنی اعلام شد که شصت درصد ارا متعلق به احمدی نژاد است.
روز بعد فقط ناراحت از این بودیم که فرد مورد نظرمان رای نیاورده و بی خبر از همه جا فکر می کردیم که احمدی نژاد باز هم رییس جمهور منتخب مردم شده اما نمی دانستیم که او رییس جمهور منتخب دولت است نه ملت!
تقلب وسیع در انتخابات باعث شد که مردم در پایتخت و شهرهای بزرگ به خیابان ها ریخته و اعتراض خود را بیان کنند اما با برخورد شدید مامورین نیروی انتظامی مواجه شدند و در خیابان ها توسط مامورین نیروی انتظامی مورد ضرب وشتم قرار گرفتند.
موسوی در مصاحبه با خبر گذاری ها اعلام کرد که برنده قطعی رای گیری اوست اما ناظران حذب او را از ستاد ها بیرون کرده و ورق را طور دیگری برگردانده اند.
موسوی الان در بازداشت خانگی به سر می برد و بسیاری از معترضان دیروز در زندان ها سر می کنند. فقط به دلیل انکه خواستار حق خود شدند.
در جدیدترین اخبار میرحسین به تخلفات انتخابات گفته است
به مسئولان توصیه می کنم پیش از انکه دیرشود این روند را متوقف کنند.
آن چه در عملکرد متصدیان دیده ایم جز حاکمیت دروغ و استبداد نبود.
خائنین به ارای مردم ابائی ندارند که این خانه پارسیان به اتش کشیده شود.
هم چنین گفته هرگز دربرابر این صفحه ارایی تسلیم نخواهم شد و با خائنین مبارزه خواهم کرد و انهارا افشا خواهم کرد.
شواهد مبنی بر این است که بیش از 2میلیون رای در خارج از کشور متعلق به میرحسین بوده و حدودا 76% از ارای خارج از کشور میرحسین و 26% احمدی نژاد بوده است!در سیستان و بلوچستان حدود 90% در اذربایجان غربی حدود 80%به نفع موسوی بوده است!بخصوص در جنوب و غرب تهران و....
اس ام اس ها قطع شدند.
بسیاری از سایت ها و وبلاگ های طرفدار موسوی بسته شدند و شبکه BBC Persian بسته در ایران قطع شد.
مجله کیهان روز رای گیری خبر پیروزی احمدی نژاد را تبریک می گوید! 
شهر به حالت اماده باش در می اید.
درجنوب غرب تهران مردم مشاهده کردند که هیچ کدام از نامزدها کد ندارند یعنی روبروی اسم انها تنها به ترتیب نوشته شده بود:

احمدی نژاد 1  
رضایی 2
کروبی 3
موسوی 4

طبق اعداد کدها احمدی نزاد با کد44 بوده و میرحسین باکد77
مردم روبروی اسم میرحسین عدد 4رابجای کد77 وارد می کردند و این باعث شده در سرشماری ارا بجای ثبت کد77 کد44 را به نفع احمدی وارد کنند.
در بسیاری از حوزه ها صندوق های رای بیشتری از تعداد تحویل گرفته شده تحویل داده می شود صندوق هایی که قبلاً با رای پر شده اند.
دیده شده که در روستایی که تنها می توانست 400 رای بدهد حدود 953 نفر رای دادند که حدود 106 رای میرحسین 10 رای رضایی و 1 رای کروبی و بالاخره 836 رای به ارای احمدی اضافه شده است!
در پنجاه در صد حوزه ها نمایندگان ناظر موسوی از ستاد ها بیرون انداخته شده اند!
بر اساس قانون باید نرم‌افزار وزارت کشور مربوط به انتخابات را به ناظران نشان می‌دادند ولی از این کار امتناع کردند و اجازه ی بازدید از سایت را نیز تا ساعت 11 جمعه شب به نمایندگان ندادند و پس از آن نیز که برخی از نمایندگان موفق به ورود به سایت وزارت کشور شدند با این صحنه مواجه شدند که دیگر کاری از دست‌شان بر نمی‌آید و بدین ترتیب نمایندگان آقایان موسوی، کروبی و رضایی به وزیر کشور نامه نوشتند و در آن اعلام کردند که حضور ما بی‌معنا بوده است.
کاش موضوع به همین تقلبی های کوچک ختم می شد.
کاش می توانستم باور کنم که امار داده شده کنار گذاشته نشده و با امار از پیش تعیین شده جایگزین نشده است.
برنده این بازی ها و این حماسه! مردم ایران نبودند بلکه دولت مردان ما بودند.
دولت مردانی که به بازی دادنمان عادت کرده اند و به دورغ هایشان عادت کرده ایم اما متاسفانه زود فراموش می کنیم.
قضیه ایوان را زود فراموش کردیم.
رای گیری قبلی را زود یادمان رفت.
همه اتفاقاتی را که در ان فقط بازیچه ای در دست سیاستمداران بوده ایم را فراموش کردیم و باز هم گول بازی زیبایشان را خوردیم.
اما من پشیمان نیستم از اینکه پای صندوق رفته ام.
اگر به پای صندوق نمی رفتیم نمی توانستیم ثابت کنیم که داریم به بازی گرفته می شویم.
خوشحالم از اینکه این روزها پرده ها دارد فرو می افتد و پشت پرده ها کمی بیشتر به مردم نشان داده می شود.
من در مناظره احمدی نژاد با کروبی تا ساعت دو نیمه شب گریه کردم.
به حال خودمان و پدر و مادرانمان.
پدر و مادر من که هشت سال جنگیند و قربانی جنگ شدند و پدرو مادر تو که انقلاب کردند.
برای چه؟
برای انکه مملکت را دست یک مشت دزد بدهند!
ان روزی وقتی احمدی نژاد و کروبی همدیگر را تهدید می کردند که فلان قضیه پس چه بود و فلان پول کجا رفت و... حالم از همشان به هم خورد. از همه دولت مردانمان و سیاست هایشان و حتی کشورمان!
ان شب تا 5 صبح نتوانستم بخوابم.
و روز به روز بیشتر از این اوضاع زده می شوم و روز به روز تحمل این وضع برایم مشکل تر می شود.
ایا ما همان ایرانیانی هستیم که در طول تاریخ ثابت کرده ایم که کسی نمی تواند حق مان را بخورد؟
ایا ما همانهایی هستیم که زیر بار ظلم نمی رفتند؟
ایا ما همان افرادی هستیم که هیچ کس نمی توانست سرشان را شیره بمالد؟
پس کجا رفت فریاد یار دبستانی من؟
این روزها در ستادهای موسوی انقدر فریاد دست و من و تو باید این پرده ها رو پاره کنه شنیدم که باورم شد.
واقعاً کی می تونه جز من و تو درد ما رو چاره کنه؟
مدتهاست که چوب الف بر سر ماست و دم بر نمی اوریم.
خسته شده ایم از ترکه بیداد و ستم که بر تنمان مانده و چیزی نمی گوییم.
اری ما ترسو شده ایم.
حق با ان ترانه است مرده دلهای ادمهایمان
شما را نمی دانم اما من از این وضع خسته شده ام و هر کاری از دستم بر بیاید برای عوض کردن اوضاع می کنم.
شاید نتوانم هیچ کاری بکنم اما فعلاً قطعی ترین تصمیمم را گرفته ام.
شما را نمی دانم اما من دیگر رای نمی دهم.
دیگر اجازه نمی دهم که مسخره شوم و عروسک خیمه شب بازی دست انها شوم.
باز هم می گویم ساده دل بودیم که فکر می کردیم سیاست هایشان را بر طبق نظر ما می چینند!

نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم خرداد 1388ساعت 18:37 توسط ماهی کوچولو| |